Astro City, tom 3: Mroczna era - recenzja

Trzeci tom “Przewodnika po Astro City” zapowiadany jest przez Wydawcę jako najdłuższa (500 stron!) i opowiedziana z największych rozmachem historia w serii. Autorzy - scenarzysta Kurt Busiek i rysownik Brent Eric Anderson - rzeczywiście stawiają na epickie wydarzenia, a jednocześnie nie zapominając o tym, co czyni ich komiksy - jak i w ogóle najlepsze opowieści o superbohaterach - tak wyjątkowymi: ludzkiej perspektywie.

Odprawa - opowiadanie na konkurs James Bond Team PL

 Odprawa

Barbaric, księga 2: Na pieńku / Będzie piekło - recenzja

Komu mało przygód barbarzyńcy i jego gadającego topora z chrapką na krew wszelkiej maści plugastwa, ten powinien sięgnąć po drugi tom serii “Barbaric”. To więcej tego samego - bezpretensjonalnej rozwałki w klimatach fantasy, gdzie patos i ograne schematy fabularne są równoważone przez zaskakujący humor, morze bluzgów i ocean flaków.

Wielcy bohaterowie Disneya. Wujek Sknerus. Tom 2. Odwieczni wrogowie - recenzja

Zgodnie z podtytułem tematem drugiego tomu "Wielkich bohaterów Disneya" poświęconego Wujkowi Sknerusowi są przeciwnicy najbogatszego kaczora na świecie. W publikacji znalazły się fabuły z Braćmi Be, Granitem Forsantem, Kwakerfellerem, Magiką de Czar i innymi antagonistami, z którymi przez lata musieli konfrontować się mieszkańcy Kaczogrodu.

Helen z Wyndhorn - recenzja

“Helen z Wyndhorn” Toma Kinga i Bilquis Evely to opowieść o opowieściach. Tytułową bohaterkę poznajemy dzięki relacji jej byłej guwernantki, która wspomina dawne czasy. Krnąbrna dziewczyna, cierpiąca po stracie ojca i topiąca smutki w alkoholu, trafia do pełnej tajemnic rodzinnej rezydencji, a w wiktoriański klimat szybko zaczyna wkradać się z magia i nadnaturalne elementy. Biografowi ojca Helen - próbującemu poznać historię ubogiego pisarza, który był prekursorem pulpowych opowiadań fantasy - historia guwernantki wydaje się bajaniem zwariowanej staruszki. Im bardziej zagłębia się jednak w życiorys pisarza, tym bardziej widzi w nim elementy nieprzystające do naszej rzeczywistości.

“Mity Kościanego Sadu. Siedziba” - recenzja

Wiele wskazuje na to, że ambitny horrorowy projekt, za którym stoją Jeff Lemire i Andrea Sorrentino, trafił do czyśćca. Rzecz zapowiadana jako całe uniwersum, łączące tajemnicze i mroczne historie wydawane w różnych formatach (miniserie, powieści graficzne, maxiserie), po ukazaniu się trzech tytułów tkwi obecnie w wydawniczym limbo. Czwarty tytuł, zapowiadziany na 2024 rok, do dziś się nie ukazał. Może to budzić pewne obawy, co do jakości prezentowanych w ramach projektu komiksów - “Siedziba”, trzeci i najnowszy album ze świata Mitów Kościanego Sadu, dowodzi, że nie w tym tkwi problem, bo to najlepszy z dotychczas zaprezentowanych elementów tej zawiłej układanki.

"Sybylline. Wspomnienia eskortki" - recenzja

"Sybylline. Wspomnienia eskortki" nie jest albumem tak pikantnym, jak mógłby sugerować jego podtytuł i jak pewnie niektórzy by oczekiwali. To przede wszystkim opowieść o młodej dziewczynie, która szuka własnej drogi, eksperymentuje i doświadcza życia w różnych jego aspektach. Wątek płatnych spotkań jest tu w zasadzie równie istotny, co wspomnienia z dzieciństwa, relacja z najlepszą kumpelą czy dostanie się na wymarzony staż. To jedna z wielu składowych całej historii, która w żaden sposób nie wychodzi na pierwszy plan, ani nie dominuje narracji - łatwo byłoby sprzedać tę historię jako opowieść o biednej studentce z prowincji, która zmuszona warunkami ekonomicznymi chwyta się brzytwy i sprzedaje własne ciało. To na szczęście nie ten przypadek.